Dzień urodzin w chrześcijaństwie

Świętowanie urodzin uznano za pogańską praktykę w pierwszym i drugim wieku naszej ery z powodu powiązań z astrologią.

Świętowanie urodzin uznano za pogańską praktykę w pierwszym i drugim wieku naszej ery. Astrologia była ściśle związana z datą urodzenia, dlatego też wielu ówczesnych Ojców Kościoła odrzuciło pojęcie urodzin, a sama astrologia została potępiona w Biblii (Księga Izajasza 47 : 13).

Józef Flawiusz, hebrajski historyk z I wieku, pisał, że panujące wtedy prawo nie zezwalało na uczestnictwo w fetach na cześć narodzin dzieci. Komentarze ze strony Kościoła katolickiego, jak i wielu wczesnych ojców kościoła dowodzą, że wielu chrześcijan sprzeciwiło się obchodom urodzin.

Orygenes z Aleksandrii, teolog chrześcijański, uznał, że tylko grzesznicy obchodzili urodziny. Żydzi i pierwsi chrześcijanie uznawali bowiem urodzinowe obchody jako przejaw bałwochwalczego kultu. Przekonanie to oczywiście z biegiem czasu zaczęło się zmieniać. Już w IV wieku chrześcijaństwo powoli zaczyna odchodzić od przekonania jakoby urodziny były pogańskim zwyczajem. W zasadzie już czwarty wiek jest okresem, kiedy świętowanie urodzin stało się powszechną praktyką.